Het Oude Testament

De oude mythen vertellen ons wezenlijke zaken over het leven van de mens.Het paradijs, de uitdrijving en de broedermoord : De schepping wordt door God aan de mens toevertrouwd om deze te bewaren en te behoeden, in dienst van de Schepper. De mens geeft namen aan alle wezens die hem omringen: zo wordt hij medeschepper van God. Maar de mens is goed en kwaad tegelijk. De grootste zonde is de hoogmoed, waaruit naijver en ruzie ontstaat. Doordat het kwaad in hem geworteld zit, blijft hij zijn hele leven zoeken naar geluk, vrede en de zin van zijn bestaan : de mens is op zoek naar zijn verloren paradijs.

De dwalende mens: God nodigt Abraham uit zijn vertrouwde omgeving te verlaten en te gaan naar een vreemd, maar beter land om daar zijn leven opnieuw te beginnen. Abraham laat zich leiden door God en wordt aldus het prototype van de gelovige mens die op God vertrouwt : de bijbel noemt deze wederzijdse relatie het “Verbond van God met zijn volk”.

De verworpen mens wordt de redder – een symboolverhaal.Jozef, de lieveling van zijn vader Jakob, wordt door zijn broers verkocht: zolang de mensheid bestaat, zitten mensen hun ‘broer’ achterna en aarzelen niet hem te doden. Jozef, die raadsheer van de farao is geworden, wordt de redder van zijn broers die, door hongersnood gedreven, naar Egypte zijn getrokken. Jozef is daardoor de voorafbeelding van Jezus Christus, die als verworpene de mensen een nieuw leven brengt.

De profeten herinneren aan Gods opdracht :Heel de geschiedenis door zijn profeten opgestaan om ons aan de fundamenteelste opdracht van ons leven te herinneren : respect voor het leven, rechtvaardigheid, vertrouwen in God.